Terapia. Wiedza. Inspiracje.

Miesiąc: Sierpień 2017

Wiedza

Rozwój mowy powyżej trzeciego roku życia

Okres swoistej mowy dziecięcej ( 3 – 7 rok życia)
Okres swoistej mowy dziecięcej występujący między 3 a 7 rokiem życia dziecka, a więc trwający do czasu rozpoczęcia edukacji szkolnej, to okres, w którym w zasadzie człowiek powinien opanować technikę mówienia. D. Pluta-Wojciechowska przedłuża ten okres do 9 roku życia. „Wiek kalendarzowy nie jest tu w pełni miarodajny. Okres rozwoju mowy może się przeciągnąć u niektórych dzieci, u tych zwłaszcza, które w ogóle rozwijają się wolniej niż inne.

Wiedza

Rozwój mowy w trzecim roku życia

Okres zdania ( 2 – 3 rok życia)
W trzecim roku życia, dziecko dalej intensywnie rozwija swoją mowę. Coraz więcej rozumie z tego, co się wokół niego mówi (z rozmów dotyczących członków rodziny, interesujących przedmiotów, czy aktualnych wydarzeń). Samo też powiększa swój zasób słownictwa i używanych głosek. Jak pisze G. Demel, dziecko powinno w tym okresie wymawiać już samogłoski nosowe, często pojawiają się też w mowie spółgłoski s, z, c, dz, które wcześniej dziecko zastępowało głoskami ś, ź, ć, dź.

Wiedza

Rozwój mowy w drugim roku życia

Okres wyrazu ( 1 – 2 rok życia)
Dzięki przypadającemu również na ten okres rozwojowi lokomocyjnemu (doskonaleniu czynność chodzenia), dziecko poszerza kręgi doświadczeń, może zbliżać się do ludzi i przedmiotów i nimi manipulować, a mowa staje się dla niego potrzebna do nazywania nowych rzeczy, do myślenia, badania i dalszego poznawania świata. Eksploracja musi się jednak dalej odbywać pod czujnym okiem środowiska, z pomocą rodziców i w konfrontacji z ich mową.

Wiedza

Rozwój mowy w pierwszym roku życia

Okres melodii (przygotowawczy) ( 0 – 1 rok życia)
Pierwszym dźwiękiem, jaki dziecko wydaje zaraz po urodzeniu, jest krzyk i początkowo jest to jedyna forma komunikacji, jakiej używa, aby wyrazić ból, niepokój, czy zadowolenie, przy czym dopiero między 2 a 5 tygodniem życia ten krzyk matka uczy się różnicować. Krzyk małego dziecka ma elementy nieartykułowanych dźwięków, trudnych do określenia, czasem przypominających głoski a, o, u.
W 2/3 miesiącu życia dziecko wchodzi na kolejny etap w używaniu narządów artykulacyjnych do wydawania dźwięków – zaczyna głużyć.

Wiedza

Uwarunkowania rozwoju mowy

Mowa nie jest umiejętnością, z którą się po prostu rodzimy. W procesie przyswajania języka, wykorzystujemy jednak to, co w genach przekazali nam rodzice, m.in. zdolności poznawcze, społeczne, do odczytywania intencji, czy używania symboli językowych. Jeden z ojców polskiej logopedii, prof. Grabias, definiując mowę, uznał ją za układ kompetencji: językowej, komunikacyjnej i kulturowej, które dopiero wraz z określonymi sprawnościami, umożliwiają komunikację językową. Na nic jednak zdałyby się kompetencje, jeśli od początku nie mielibyśmy styczności z ludźmi (na co dowodem są historie o dzieciach wychowywanych przez zwierzęta, które oczywiście nie mówiły).

Przemyślenia logopedy

Logopeda? A po co?

Nie przez przypadek nazywani jesteśmy nie tylko homo sapiens, ale też homo loquens (łac. człowiek istotą mówiącą). Mowa to nasz podstawowy kanał przekazu informacji i sposób komunikacji. Ten, kto choć raz miał jakiś problem z krtanią i stracił chwilowo zdolność mówienia wie, jak trudno jest porozumieć się z otoczeniem bez użycia słów. Dlatego też, tak ważne i pożyteczne jest istnienie zawodu logopedy. Na każdym etapie rozwoju, od noworodka po ostatnie lata życia, może pojawić się u człowieka problem z komunikacją i tu, niczym superbohater, może wkroczyć specjalista, który będzie wiedział, co zrobić, aby w największym możliwym stopniu go usunąć.